પગ મુને ધોવા દ્યો રઘુરાયજી

પગ મુને ધોવા દ્યો રઘુરાયજી. પ્રભુ મુને શક પડ્યો મનમાંય,

પગ મુને ધોવા દ્યો રઘુરાયજી.

રામ લખમણ જાનકી એ, તીર ગંગાને જાયજી,

નાવ માંગી નીર તરવા, ગુહ બોલ્યો ગમ ખાઈ. પગ મને.

રજ તમારી કામણગારી, નાવ નારી થઈ જાયજી,

તો અમારી રંક-જનની, આજીવિકા ટળી જાય. પગ મને.

જોઈ ચતુરતા ભીલજનની, જાનકી મુસકાયજી,

અભણ કેવું યાદ રાખે, ભણેલ ભૂલી જાય. પગ મને.

 આ જગતમાં દીનદયાળુ, ગરજ કેવી ગણાયજી,

ઊભા રાખી આપને પછી,પગ પખાળી જાય. પગ મને.

નાવડીમાં બાવડી ઝાલી, રામની ભીલરાયજી,

પાર ઊતરી પૂછીયું, ‘તમે શું લેશો ઉતરાઈ.’ પગ મને.

નાયીની કદી નાયી લ્યે નઈ, આપણે ધંધાભાઈજી.

 ‘કાગ’ લ્યે નહિ ખારવાની, ખારવો ઉતરાઈ. પગ મને.

- દુલા ભાયા ‘કાગ’