મારું જીવન અંજલિ થાજો.

જીવન અંજલિ થાજો મારું જીવન અંજલિ થાજો. ભૂખ્યાં કાજે ભોજન બનજો, તરસ્યાનું જળ થાજો, દીન-દુખિયાનાં આંસુ લો’તાં, અંતર કદી ન ધરાજો…મારું જીવન અંજલિ થાજો.

ઓ કરુણાના કરનારા

ઓ કરુણાના કરનારા, તારી કરુણાનો કોઇ પાર નથી. ઓ સંકટના હરનારા, તારી કરુણાનો કોઇ પાર નથી. મારાં પાપ ભર્યાં છે એવાં, હું ભૂલ્યો કરવી સેવા, મારી ભૂલોના ભૂલનારા, તારી કરુણાનો કોઇ પાર નથી…ઓ કરુણાના કરનારા,

મુખડાની માયા લાગી રે

મુખડાની માયા લાગી રે, મોહન પ્યારા, મુખડું મેં જોયું તારું, સર્વ જગ થયું ખારું, મન મારું રહ્યું ન્યારું રે, મોહન પ્યારા…મુખડાની માયા લાગી રે,

માડી તારું કંકુ ખર્યું ને સૂર જ ઉગ્યો,

માડી તારું કંકુ ખર્યું ને સૂર જ ઉગ્યો, જગમાંથી જાણે પ્રભુતાએ પગ મૂક્યો…..કંકુ ખર્યું ને સૂર જ ઉગ્યો,

ભોળી રે ભરવાડણ

ભોળી રે ભરવાડણ હરિને વેચવા ચાલી રે, ગિરિવરધારીને ઉપાડી, મટુકીમાં ઘાલી રે…ભોળી રે ભરવાડણ

એકલા જવાના મનવા

એકલા જવાના મનવા, એકલા જવાના સાથી વિના, સંગી વિના, એકલા જવાના…..એકલા જવાના મનવા

મારે મંદિરીયે આવો

મારે મંદિરીયે આવો પ્રભુજી ધૂપદીપનાં મંજીરાને મૃદંગનો નહીં સાથ, તંબૂરાના તાર વિનાનું રણઝણતું દિલ આજ…મારે મંદિરીયે આવો

સંતાનને ભૂલશો નહીં

ભૂલો ભલે બીજું બધું, સંતાનને ભૂલશો નહીં, અગણિત છે ફરજો તમારી એને વિસરશો નહીં. સંતાનને ઘડવાની આજ્ઞા આપી તમને ઇશ્વરે, સંતાનના ઘડતરમાં ખામી કદી રાખશો નહીં.

મા-બાપને ભૂલશો નહીં

ભૂલો ભલે બીજું બધું, મા-બાપને ભૂલશો નહીં, અગણિત છે ઉપકાર એના એ વિસરશો નહીં. અસહ્ય વેઠી વેદના ત્યારે દીઠું તમ મુખડું, એ પુનિત જળનાં કાળજાં પથ્થર બની છૂંદશો નહીં.